Featured

«بدون يادآوري تاريخ و گذشته خونبارمان هيچ چيز نيستيم»

تاريخ آدمها را به روياپردازي وامي دارد، آنها را دچار شور و خلسه مي كند، به آنها تصور و توهم يك گذشته را مي دهد، واكنش هايشان را هدايت مي كند، زخم و جراحات شان را باز نگه مي دارد، مخل آرامش و آسايش خاطرشان مي شود، دچار پارانويا يا جنون خودبزرگ بيني مي كندشان، و باعث مي شود كه ملت ها ترشرو و تلخكام، مطمئن به پيروزي، غيرقابل تحمل و پوچ و بي مغز شوند.»